THEMA 2012: Leven zonder routeplanner

”Het is of men geleidelijk zichzelf omschept naar een intuïtief inzicht, of men geleidelijk steeds meer dynamisch zichzelf wordt, maar dit proces vraagt tijd zoals alle scheppingsprestaties der natuur. De voornaamste en eerste verandering is, dat men zich niet meer afhankelijk voelt van enige omstandigheid of situatie, van enig mens of wet, zich één voelt met het scheppende leven, waaruit alle dingen zijn voortgekomen en dat in staat stelt naar eigen bezieling iets van deze wereld te maken. Het accent is verplaatst van       afhankelijkheidsgevoel naar een besef van levend vermogen. Het is of men eindelijk z’n scheppende aanleg gevonden heeft en de vreugde voelt, daaruit te mogen leven.”

 

 (Dr. C.J. Schuurman: Perspectief der Ziel, blz. 78/79, 1941)

  Het zijn onzekere tijden: aardbevingen, overstromingen, de geldcrisis, het einde van de Maya kalender op 21 december 2012 en noem het allemaal maar op. Als ik ga kijken naar wat er allemaal mis gaat in de wereld kan ik er mistroostig van worden: is dit nu echt het einde der tijden?  

  Er zijn altijd mensen die dat geloven: ook in de vorige eeuw waren er groepjes die zich in een beveiligd huis verschansten met een grote voorraad eten om te kunnen overleven als de wereld zou vergaan; aan het einde van de jaren 1900 zou er een “millenniumbug” komen waardoor alle computers op tilt zouden gaan, enz. enz. Waar zijn we eigenlijk zo bang voor? En wat doet het met ons om zo met onzekerheid om te gaan?

 Leven is per definitie een risico en zekerheden zijn meestal schijn. Dat is een gegeven en daar kan ik op verschillende manieren mee om gaan: ik kan me slachtoffer voelen en in mijn angst gaan zitten of ik kan het leven aangaan en de positieve kanten zien.  Als ik als kind ooit door een hond gebeten ben, kan ik honden gaan mijden. Natuurlijk is voorzichtigheid goed - maar de meeste honden komen kwispelstaartend op me af en zijn nieuwsgierig naar mij, willen vriendjes met me zijn. Waarschijnlijk zijn ook de meeste mensen nieuwsgierig en komen vriendelijk op me af. Wel eens in de rij bij de kassa gestaan en allemaal gesloten en bezorgde gezichten gezien? En ervaren dat als je iemand een lach schenkt, het gezicht van de ander van somber naar vriendelijk verandert?

  “Verbeter de wereld, begin bij jezelf” luidt het spreekwoord. Jazeker!

Dat is niet moraliserend, maar een kans! Wonderlijk dat de rond 1950 geschreven boeken van de oprichter van het Centrum voor Zelfbezinning, Dr. C.J. Schuurman, nog steeds door veel mensen gelezen worden, ondanks de inmiddels een beetje ouderwetse taal? Nee – begrijpelijk!

Kees Schuurman was een optimist, hij geloofde in het goede van de mens en reikte handvatten aan voor een gezond geestelijk leven.

Wat er ook gebeurt in het leven, de natuur herstelt zich altijd. Een goed voorbeeld van optimisme en al door de eeuwen heen voor mensen een bron van inspiratie. Als ook ik mijn werkelijke natuur volg, mijn intuïtie, mijn geloof in het Leven met een hoofdletter, dan heb ik geen routeplanner nodig, dan maak ik automatisch de juiste keuzes. Ik kan kiezen voor dankbaarheid in plaats van gemopper, voor vertrouwen in plaats van angst. Als ik kies voor een positieve benadering, ook in moeilijke omstandigheden, dan wordt mijn innerlijke kompas steeds helderder voelbaar.

Dan kan ik leven zonder routeplanner van buitenaf: het Weten zit al in mijzelf. 
Marijke Brandt

THEMA 2011: IDEALEN

Idealen - droom en werkelijkheid! Mijn idealen, dat is wat me boven de dagelijkse werkelijkheid uittilt, mijn bevlogenheid, mijn streven.
En daartegenover de realiteit: lukt het me om die idealen ook daadwerkelijk te bereiken?

De idealen zijn prachtig en ze motiveren me tot dingen die ik anders niet gedurfd of gekund zou hebben – maar de praktijk is weerbarstig. Het liefst wil ik recht op mijn doel af, maar dan komen er allerlei zijwegen langs die ik niet kan of wil negeren, er zijn wegwerkzaamheden die me de doorgang belemmeren, de avond valt en ik zie geen hand voor ogen, de weg die makkelijk leek blijkt “vals plat”. En dan ineens kan ik weer met 120 km/uur een groot stuk weg afleggen. Pieken en dalen, dat is Leven.

In het Centrum voor Zelfbezinning ontdek ik mezelf en mijn motieven, mijn idealen, mijn belemmeringen en weerstanden, mijn intenties achter de intenties.
Dat brengt me ontdekkingen en nieuwe perspectieven: begrip, mededogen, soms ook teleurstelling, maar ook waardering voor mezelf. Dat is de ene kant.
De andere kant is: hoe ga ik vervolgens met die ontdekkingen de wereld in?
Hoe verhoud ik me tot de die wereld? Brengt mijn ideaal me juist in conflict met een ander? Als ik voor mijn land vecht en de tegenpartij doet dat ook, hebben we het dan nog over idealen of moeten we constateren dat het juiste woord eigenlijk “oorlog” is? Bert Hellinger, de grondlegger van de familieopstellingen, zegt het zo *:

“In het enthousiasme is de waarneming verminderd of zelfs verdwenen en neemt het de vorm van waanvoorstellingen aan. Wie zich uit de menigte van
geestdriftigen terugtrekt om tot bezinning te komen, is niet meer beschikbaar voor het grote conflict. Maar hij loopt het gevaar dat degenen die nog steeds geestdriftig zijn, zich tegen hem keren alsof hij een verrader is.”

Kunnen we nog wel naar elkaar luisteren, en elkaar echt horen? Het is lastig om beide kanten te zien, alle ballen in de lucht te houden. En misschien zijner zelfs nog méér kanten en nog méér ballen. Hoe ga ik daarmee om, raakt mijn ideaal ondergesneeuwd of ga ik stug door?

Ieder mens streeft naar vrede – of is dat een invulling? Bij zelfbezinning hanteren we nu juist de regel dat invullen geen juiste manier is om naar de dingen te kijken. Zoveel hoofden zoveel zinnen, en wat in mijn hoofd een ideaal is, kan er voor een ander heel anders uitzien.

Misschien is vrede helemaal geen ideaal en heb ik tegenslag nodig om te groeien; misschien zit er veel waarheid in het beeld van de dichter die op een koud zolderkamertje in materiële armoede zijn mooiste gedichten schrijft.
Misschien is persoonlijke groei en de vreugde die ik daardoor met anderen kan delen wel het mooiste ideaal dat me voor ogen kan staan?
We nemen het dit jaar onder de loep.

(* Daders en slachtoffers voorbij … Uitgeverij Het Noorderlicht)

___________________________________________________________________________________

Zie ook de agenda

 

Locaties

Verdieping, Verwerking, Themadagen:

ISVW of CvZ-ruimte
Dodeweg 8
3832 RD Leusden

Zomerweek en Winter3daagse:

Woodbrookershuis
Woodbrookersweg 1
7244 RB Barchem

Paas3daagse:

Centrum Athanor
Hooislagen 9
7241 NJ Exel

 

 

- wijzigingen in dit jaarprogramma blijven voorbehouden